Kiss in the Central Park {1}

{1}

Byłem już prawie gotowy. Czesałem moje świeżo umyte włosy. Nałożyłem moją ulubioną, obcisłą, grafitową bluzkę, modre rurki i Vans’y w stylu Galaxy. Byłem taki szczęśliwy. Wyjąłem z kieszeni mojego nowego IPhone’a 4S i zaktualizowałem status na Facebook’u:

„Dziś Wieczorem Randka z Moim Misiem <3 Podekscytowany i Zdenerwowany :3”

Wychodząc założyłem czerwony żakiet i zamknąłem  za sobą drzwi mojego mieszkania. Zbiegłem po schodach na parter i rozpromieniony wybiegłem przed blok w centrum Nowego Jorku.

On już na mnie czekał. Światło ulicznych lamp odbijało się w jego brązowych oczach.  Jak zawsze miał idealnie ułożoną, burzę czarnych włosów. Jego turkusowa koszula opinała się na jego torsie. Jak zwykle miał na sobie wymięte jeans’y i skórzane tenisówki. I ten jego uśmiech… Promienny i Nonszalancki… To ten uśmiech który sprawił, że podczas pierwszego naszego spotkania zmiękły mi kolana.

Gdy tylko go zobaczyłem zacząłem biec w jego stronę i rzuciłem mu się na szyję.

-Tęskniłem za tobą.-Wyszeptał mi do ucha mój chłopak. Jego świeży cynamonowy oddech owiał mnie jak delikatny, ciepły wiatr.

-Ja za tobą też, James- Odpowiedziałem i przytuliłem się do niego jeszcze mocniej.

-Zarezerwowałem stolik w twojej ulubionej restauracji.- Powiedział, pocałował mnie delikatnie w policzek i pociągnął w stronę swojego srebrnego samochodu.

Gdy już byliśmy w jego aucie, usiadłem wygodnie na fotelu, a zapach jego intensywnych perfum wypełnił całe wnętrze. Uwielbiałem je. Używał ich od kiedy zaczęliśmy się spotykać.

-Zapnij pasy.-Powiedział z troską w głosie- Nie darował bym sobie gdyby coś Ci się stało.

Był taki opiekuńczy. Mimo, iż nigdy nie zapinam pasów, tym razem to zrobiłem. Tylko dla niego. Siedzieliśmy w milczeniu rozkoszując się swoją obecnością. Mimo, że była osiemnasta niebo było już ciemne i rozgwieżdżone. Nigdy nie wyobrażałem sobie lepszych okoliczności do randki.

Gdy już byliśmy przed moją ulubioną restauracją, on wysiadł pierwszy, otworzył moje drzwi i podał mi rękę.

-Czy zaszczycisz mnie swoją obecnością?-Zapytał, wiedząc, że i tak mu nie odmówię.

-Oczywiście.-Powiedziałem, a na mojej twarzy pojawił się słodki uśmiech.

Złapałem go pod ramię i udaliśmy się w stronę zrealizowania rezerwacji. Nie obchodziło nas, że ludzie się na nas patrzą. Cieszyliśmy się sobą.

-Witam w Ristorante Marcello. Czy mieli Państwo Rezerwację?- Zapytał Pracownik.

-Oczywiście. Rezerwacja na nazwisko Fox.-Powiedział mój ukochany.

Konsjerż sprawdził to w swoim dzienniczku i zaprowadził nas do stolika  z mnóstwem czerwonych róż. James odsunął moje krzesło, a następnie podsunął mi je, abym mógł na nim wygodnie usiąść.

-Czy już wiecie co chcecie zamówić?- Spytał kelner który zjawił się nie wiadomo skąd.

Spojrzałem pytająco na ukochanego. A on znów się uśmiechnął i powiedział:

-Poproszę, najlepszego szampana jakiego macie, polędwiczki w sosie dla mnie i Sałatkę Grecką dla mojego chłopaka.

Gdy wypowiedział ostatnie słowo mina obsługującego nas kelnera była bezcenna. Nie mogąc się powstrzymać zachichotałem. Dopiero po chwili zorientowałem się, że przecież jesteśmy w eleganckiej restauracji, a nie dość, że mój strój nie jest odpowiedni to chichoczę jak wariat. 

Zarumieniłem się i spuściłem wzrok. Gdy go podniosłem James patrzył się na mnie z wyraźnie rozbawioną miną.

-Oj, Matt… Matt… Jesteś taki czerwony.- Powiedział tonem rozbawionym, ale przepełnionym uczuciem.- Nie przejmuj się. Jesteśmy klientami. Co nam zrobią?

-Masz rację, nie powinienem się tak przejmować.- Odpowiedziałem i posłałem mu całusa.

Chwilę potem przyszedł kelner podając nam nasze zamówienia i dwa kieliszki zimnego szampana.

Podając nam nasze zamówienie, zapytał:

-Czy życzą sobie Państwo coś na deser?

-Oczywiście.-Powiedział mój chłopak, następnie wstał i powiedział kelnerowi coś na ucho. Następnie usiadł spokojnie i posłał mi swój nonszalancki uśmiech.

-Co zamówiłeś?-Zapytałem zaciekawiony.

-Zobaczysz.-Powiedział tonem spokojnym i władczym.-A teraz porozmawiajmy o czymś innym.-Wziął łyk swojego szampana.-Jak tam w pracy?

Zmieszałem się. Nigdy nie lubiłem rozmawiać o pracy. Czułem się wtedy, jakby mama pytała mnie „Synku, jak było w szkole?”. Po skończeniu Dziennikarstw i komunikacji społecznej dostałem pracę w jednym z największych czasopism dla kobiet. Pracuję jako asystent redaktora w „Vogue Magazine’. Zyskałem tą pracę tylko ze względu na kontakty mojego ojca i przyznam, że z niektórych aspektów twej pracy byłem bardzo zadowolony.

-Świetnie-Odpowiedziałem bez przekonania, biorąc mały kęs Sałatki.- A co słychać w twojej pracy?

-A nieźle. Ostatnio zaczęliśmy opracowywać nowy Model Mercedesa. Będzie miał wszystkie bajery takie jak podgrzewane siedzenia, automatyczne wycieraczki, a jego silnik, chłodnica! Po prostu szczyt technologii…-Opowiadał mi o swojej pracy w głównej siedzibie Mercedesa, a ja z udawanym zainteresowaniem słuchałem tego co do mnie mówi.

James był najlepszym co mogło mnie spotkać, ale mieliśmy całkowicie różne charaktery. On był twardy, dobry, miły, opiekuńczy i grzeczny, a ja byłem wrażliwy, niepoprawnie romantyczny, złośliwy, strachliwy. Nie obchodzi mnie zdanie innych, zależy mi tylko na zdaniu mojego ukochanego. Tak samo różnią się nasze zainteresowania. Ja interesuje się modą, wizażem i zakupami, a James wciąż mówi o motoryzacji i filmach akcji. Ja wolę dobrą książkę, a on film. Czy to nie jest cudowne, że z naszych charakterów prawie nic ze sobą nie współgra, a my jesteśmy zakochani w sobie po uszy?

-Wyskoczymy jutro na kawę?-Zapytałem.- Uda mi się wyskoczyć z pracy na godzinkę lub dwie. Będziemy mogli pogadać. Co powiesz na StarBucks’a o czternastej?

-Nie wiem, Skarbie, czy się wyrwę. Wiesz teraz musimy opracowywać ten nowy model.-Powiedział wyraźnie zasmucony.-Ale nie martw się. Będę się starał. Załatwię sobie zastępstwo. Na dziewięćdziesiąt procent pójdziemy.-Dopowiedział szybko.

Gdy dalej rozmawialiśmy o naszych planach nagle światło przygasło, a reflektory skierowane były na nasz stolik. Muzyka grana z głośników nagle ucichła, i do instrumentów stojących na podświetlonej scenie podeszli muzycy. Zaczęli grać „My Heart Will Go On” Celine Dion, James spojrzał na mnie, a światła reflektorów odbijały się w jego roziskrzonych oczach. Wstał, złapał mnie za rękę i mimo, iż delikatnie się opierałem, aby nie wychodzić na środek Sali w końcu się mu poddałem i trzymając się za rękę stanęliśmy na środku parkietu.

Zaczęliśmy tańczyć. Delikatnie bujaliśmy się w rytm muzyki. Byliśmy mocno do siebie przytuleni, co jakiś czas pojawiał się powolny obrót. Czułem jak nasiąkam jego ciepłem i zapachem mocnych perfum Hugo Boss Red. Płynęliśmy z rytmem, było mi tak dobrze. Był tak blisko mnie. Nie mogłem sobie wyobrazić niczego lepszego.

Gdy piosenka się skończyła, a orkiestra zaczęła grać jakąś spokojną i cichą piosenkę, reszta gości usiadła, światła reflektorów znów się na nas skierowały, posłałem mojemu chłopakowi spojrzenie mówiące: „Co się dzieje”, on tylko posłał mi uśmiech który mówił: „Zobaczysz”.

W jednej chwili podszedł do niego kelner z mikrofonem. James podziękował mu, a gdy on odszedł, mój chłopak na gracją ukląkł na jedno kolano, spojrzał mi w oczy, a zobaczyłem w jego ręku malutką paczuszkę. Moje serce zaczęło bić szybciej, myśli kłębiły mi się w głowie, zaschło mi w ustach i już wiedziałem co się dzieje. Kolacja w mojej ulubionej restauracji, to jego szeptanie do kelnera. To takie oczywiste. Pomyślałem tylko: „O Boże! On chce mi się oświadczyć.”

-Matcie Silver, czy uczynisz mi ten zaszczyt i zostaniesz moim mężem?-Zapytał mnie ukochany i wyciągnął z pudełeczka śliczny złoty pierścionek z małymi brylantami.

Spotykaliśmy się od ponad roku. Poczułem, że szklą mi się oczy. Wszyscy się na nas patrzyli, niektórzy z zdegustowaniem, jedni z uśmiechem, a jeszcze inni byli podnieceni całą sytuacją. Wiedziałem co chcę zrobić. Wziąłem głęboki oddech i powiedziałem:

-Tak, wyjdę za Ciebie!-Powiedziałem łamiącym się głosem. Podał mi pierścionek, a ja założyłem go na palec.

James zbliżył się do mnie i pocałował. Jego usta delikatnie muskały moje. Byłem taki szczęśliwy. Wokół nas rozległy się brawa, a jego pocałunek zaczął być bardziej namiętny. Jego język coraz mocniej wsuwał się do moich ust, a ja oddałem się jego pocałunkom. Gdy przerwał chciałem wydać jęk który miał oznaczać mój zawód, że pocałunek już się skończył, ale byłem tak podniecony całą sytuacją, że nie byłem w stanie. Miałem miękkie kolana. James złapał mnie za rękę i zaprowadził do stolika gdzie czekał na nas wielki puchar moich ulubionych czekoladowych lodów i dwie łyżeczki.

Tym razem nie usiadłem na swoim krześle, tylko mojemu narzeczonemu na kolanach. Dzięki mojej drobnej posturze, nie sprawiło mu to żadnego problemu. Gdy już zjedliśmy lody, a on zapłacił za kolację wsiedliśmy do jego srebrnego mercedesa i pojechaliśmy w stronę mojego domu.

Uwielbiam Nowy Jork nocą. Niebo było czyste, a latarnie oświetlały nam drogę. Jechaliśmy w milczeniu, aż James zapytał:

-Może pójdziemy do mnie?

Spanikowałem. Byłem pewny, ze chodzi mu o seks, a ja nie byłem gotowy. Taki piękny wieczór i mógł być zakończony cudowną nocą, ale ja nie wytrzymałem.

-Przepraszam, ale jeszcze muszę napisać szkic artykułu o najnowszej kolekcji biżuterii  Royal Asscher.-Powiedziałem zestresowany, ale pewnym tonem- Ale jutro też jest dzień. Na jutrzejszą noc możesz nie robić sobie planów, bo jesteś umówiony ze mną. Będę u Ciebie o 22.-Gdy mówiłem ostatnie zdanie starałem się, aby ton mojego głosu był jak najbardziej seksowny, i się udało.

Mój narzeczony był wyraźnie zadowolony z tego układu, a ja już się uspokoiłem. Powoli dojeżdżaliśmy pod mój blok, a gdy już byliśmy na miejscu, mój ukochany otworzył mi drzwi od samochodu i znów namiętnie pocałował na pożegnanie. Gdy mnie całował czułem jakbym unosił się nad ziemią. Gdy przestaliśmy, przytuliłem go jeszcze i krzyknąłem na pożegnanie:

-Kocham Cię! Dobranoc!

-Ja też Cię kocham! Śnij o mnie!- Odkrzyknął mi James.

Wbiegłem na górę cały szczęśliwy. Byłem jego narzeczonym. Pewnie już niedługo zaczniemy planować ślub. Otworzyłem mieszkanie, a następnie zamknąłem się w środku. Naszykowałem komputer, i zebrane informacje z przedwczorajszego pokazu biżuterii Royal Asscher i aparat ze zdjęciami. Oświetliłem całe mieszkanie i nalałem sobie kieliszek mojego ulubionego, różowego wina i rozpocząłem pisanie artykułu.

Szło mi dobrze, a czas mijał. Gdy już zgrałem zdjęcia, napisałem artykuł, umieściłem wszystko na swoim miejscu i zrobiłem kopie zapasowe, byłą już czwarta nad ranem. A ja muszę obudzić się o siódmej. Do tego wypiłem całe wino i byłem lekko zaćmiony. „Jak ja się jutro obudzę? Dwie godziny snu.  Świetnie!” Pomyślałem. 

Przebrałem się w luźne bokserki i koszulkę na ramiączka ustawiłem budzik na szóstą rano, po czym udałem się do swojego łóżka i myśląc o dzisiejszym dniu i moim ukochanym, udałem się do Krainy Snów.